Profilo di TolgaAnLadım ki AğaçLar Topra...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
AnLadım ki AğaçLar Toprağa Acı Verdikçe BüyüyorHayat Sonu öLümLe Biten Bir Rüyadır 16 agosto hoşçakal benYitip gider korkularım her yüzleştiğimde gerçeklerle.her acım daha da büyütür içimdeki yalnız adamı.benimle beslenir benimle nefes alır o.adım adım kuşatır vücudumu,kanıma karışır,benliğimi alır.yitip gider birgün ansızın oda.korkusuz ve onsuz kalırım.nefesim bile yarım,vücudum bütündür,içim ağır.bomboş bir havaalanı gibidir yüreğim.hep bir rötar vardır benim kağıt uçaklarımda..denizlerimde her daim kıyıya vurmuş renkli renkli,karinası yırtılmış gemilerim vardır.hepsinin de sebebi güzel sesli deniz kızları.rüzgarı hiç dinmez benim topraklarımın,her gece bir fırtına alışılmış beklentidir bende.çiçek bile açmaz ya..belkide ben çok uğraş verdim boynu bükük dursalarda şimdi bir köşede.ben hep büyüdüm be!her acımda büyüdüm,her nefesimde,her saniye gözlerimi açıp kapattığımda.neden sormadınız ki bana!istiyor musun acı büyütsün mü seni diye.kalsaydım ya o en saf yıllarımda.büyümekten korktuğum zamanlarda.bir insanın bakışlarından kaçtığım,kızlarla ip atlayamadığım anlarda.minicikken unutmam doktor duydum mu gözlerimi tutamam.şimdi gözlerimde hüzün...sonbaharda bir balıkçı kasabası ömrüm.turistler gider kalırım martılarla ben.çok severim ben yürümeyi,otobüsün gelmeyeceği bir durakta beklemeyi.oysa hep istemişimdir bende herkes gibi düşmesin benim yağmurlarım hüzün dolu kuraklarıma,açmasın benim boynu bükülecek papatyalarım,güllerim,zakkumlarım,leylaklarım.ben büyüdüm mü söyle bana.içimde kocaman bir yara.kan ile beslenen,gözyaşına doymak bilmeyen,her güneş battığında yastıkla kafa mesafesinde beliren dipsiz düşünceler beni bitiren.büyüdüm bak kocaman oldum.içimde kanımı emen nefesimi boğazımdan alan bir hayatla büyüdüm bak..
büyüdüm kocaman acıların eşiğinde büyüdüm,kocaman adam oldum.Yalnız.
hoşçakal ben. 07 agosto 07 08 07 Ayrılık vakti,gözlerde yaşlar sırada akmak için.koca adam kocaman.dev gibi,bembeyaz-sığamamış-gözlerim boş ellerim titrek.çoçukluğumun her dakikası,delikanlılığımın ilk adımı.uğruna babamdan ilk tokat yediğim adam,uğruna ilk aşk acısından içki içtiğim.beraber saklambaçla başlayan aklımıza gelen herşeyi o anda oyuna çevirdiğim yürekli adam.Neredesin ki şimdi ? bak ben gözleri artık kuru,aklı bomboş,yüreği kapanmaz acılar sahibi kala kaldım gayri.nere adım atsam sen varsın,senelerce ayrı kalmadım senden,aynı yastıkta uyudum,sen şimdi bensiz,soğuk,yalnız.içim çok acıyor benim seni orada bırakmamalıydım sanki.korkarsın sen Mete karanlıktan.çocukluk anılarımla kaldın orada,hani torunlarımıza anlatacaktık biz böyle dosttuk bak Yaşar Mete Tolga diye.imrendirecektik herkesi.gitme bea cidden yapayalnızım ben.seni arkadaş yerine hiç koymadım hep kardeşim dedim.her zaman içim acıdı sana bir şey olsa.şimdi içim dışım beynim yüreğim kalbim ellerim burnum acıyor.
seni ellerimle bıraktım ya bugün o yere özür dilerim kardeşim.her zaman yanında olacağım ve biliyorumda sen de benim yanıbaşımdan hiç gitmeyeceksin.varlığını her zaman yanımda hissedeceğim.anılarınla o güzel gülüşünle mükemmel karakterinle her zaman Gölcük denen bu yerde yaşayan bu adamın kalbinde olacaksın.seni hep yaptığımız muzurluklarla,çılgınlıklarla hatırlayacağım.orada uyuyan adam değilsin sen.sen boşluğu artık kimse tarafından doldurulamayacak o benim kocaman kardeşimsin.
sonunda bilirim ki burası son durak kardeşim,dualarımı gönderirim sana bana hayatı dolu dolu yaşattığın için minnettar kalarak.Allahımdan senin ve dünyalar güzeli kız arkadaşın için cennet kapılarını açması için dua ederim ağlarım.Evet ağlarım Mete,sizin için hiç durmadan ağlarım ben.ayırmasın sizi orada Allahım.Geride kalanlar emanettir bana gözün açık gitmesin.Hakkım sonuna kadar helal olsun sana.Nur içinde uyu,mekanın cennet olsun inşallah.
Hoşçakal!çocukluk,gençlik dostum.
13 maggio Saklambaç SevgiliÖnüm,arkam,sağım,solum sobe..kaçın saklanın hayallerim kimsenin sizi bulamayacağı o yerlere.durmayın o ağacın arkasında bir yeriniz görünür de ebelenirsiz belki.gidin buradan benim bile yerini hiç bulamayacağım uzaklara.yalnız bırakın artık beni,kendimi bile alın gidin.beni saklambaç sevgilimle başbaşa bırakın sadece.senelerce arayayım ben onu.hiç bulamayacağım halde bırakmayayım çocuksu aşkımı.her zaman düşeyim peşine iki adım gerisinde olayım belli etmeyeyim ona.büyümesin bu oyundakiler hiç.sevgilimle başbaşa kalmak için aynı yere saklanayım senelerce ben.bulamasınlar beni sakın.gideyim ya ben artık buralardan.çok uzaklara adını hafızamdan sildiğim şehirlere saklanayım saklambaç sevgilim ben.bulamayasan sen beni hiç,kimbilir arar mısın ki?
en çok yüze kadar sayayım ben sen gidene kadar benden.sonra seneler boyu hep doksan dokuzda kalsın rakamlarım.seni benden yüz aldı bilirim.o kadar uzağa neden gittin ki,bak sensiz de şimdi oyunlarım.tatillerim yarım,nefesim buruk,yüzük asık,elim titrek..korkuyorum ben hala biliyor musun seni ebeleyemeyeceğim bir ömür belkide.kim bilir belki başka bir oyunda bulurum seni ben tekrar.
oysa ben ne çok isterdim seninle çocukluğumda birlikte olmayı seninle aynı merdivenlere oturup KURT oldun diye duymayı.sana yakın olup kimselerin bulamayacağı yerlere saklanmayı.ben seninle saklambaç bile oynayamadım ki :(
şimdi sen benden saklanmak için çok uğraş veriyorsun ama çocukluktan eser yok artık gözlerde.damla yaş ister benim oyunlarım sadece bir damla onu vermen yeter bilsen neler olacak bir bilsen.sen kör ebeyi seçmişsin artık gözlerin bağlı senin anlıyorum.ruhun kalbim ellerin kilitli.bir tek kokun aynı kalmış senin bilmelisin onu ne yaparsan yap silemeyeceksin benim en derinlerimden..
hoşçakal sevgili..çocukluğumun sahip olamadığı,gençliğimin sahip çıkamadığı sevgili.hoşçakal saklambaç sevgilim.. 20 aprile Ne MutLu TÜRK'üm Diyene İzmir kurtulmuş, çok tatlı bir yorgunluk, Ankara'ya hareket edecekler... Trene binerler ve kompartımana çekilirler. Ertesi gün, yaveri, Atatürk’ün kompartımanının kapısını çalar. Atatürk, yorgun, bitkin bir halde kravatını yıkamaktadır. Yaveri: "Paşam bu ne hal, hiç uyumadınız herhalde; niye böylesiniz", der. "Çocuk, kompartımanıma yastıkla battaniye koymayı unutmuşsunuz, kolumu yastık yaptım ağrıdı, setremi yastık yaptım üşüdüm, uyumadım kalktım", der. Yaveri: "Aman Paşam! Birimize haber vereydiniz; hemen size bir yastıkla battaniye getirirdik", der. Ve bir ülke kurtarmaktan dönen komutan tarihi bir cevap verir: "Geç fark ettim, hepiniz en az benim kadar yorgundunuz, hiç birinize kıyamadım. Önemli olan benim uyumam değil; milletimin rahat uyuması". Ziyaret ettiğiniz için teşekkürler!
|
||||||||||||||||||||||
|
|
